Begrip & Methode

Eutonie komt etymologisch van het Grieks:  ‘eu’  betekent goed of harmonisch,  ‘tonos’ betekent spanning.

De eutonie als methode beoogt het hervinden van het tonusevenwicht, een juistere spanningsbalans. Deze benadering is ontstaan onder de impuls van Gerda Alexander en is tegenwoordig internationaal verspreid.

Wij hebben niet noodzakelijk door hoe we, als gevolg van onze huidige leefwijze, van ons lichaam vervreemden. Toch krijgen we signalen zoals ongemakken, pijnen en onrustgevoelens die duidelijk maken dat we niet in een optimale conditie verkeren en met allerlei stresstoestanden af te rekenen hebben. Hieruit kunnen we besluiten dat we minder in balans zijn, dat we nog amper het huidig moment waarnemen en onachtzaam geworden zijn voor het eigen ritme.

Kort geschetst: een juiste spanningsbalans is in grote mate afhankelijk van de wijze waarop we in onze dagelijkse houdingen en bewegingen al dan niet de ondergrond als draagvlak benutten. Dieren gebruiken constant deze ondergrond als ligplaats of afzetplaats op de meest gevarieerde speelse wijze. Het kan inspirerend en leerrijk zijn om hun bewegingen vanuit dit perspectief te observeren. Wij, daarentegen, onttrekken ons, zonder het te beseffen, aan deze ondergrond. Om meerdere redenen wordt onze aandacht opgeslorpt. Wij zijn aan het plannen of op zorgen gericht. De dingen moeten vooruit of we worden overspoeld. Bij een gesprek of aan de computer dringt op geen enkel moment de informatie tot ons door van een dragende grond of een steunbiedende stoel. Ook al zijn we gedragen, wij halen daar geen  profijt uit. We zitten in de auto en zijn reeds in de winkel. Erger nog, bij het tanden poetsen kruipen we  in de schouders en bij aardappelen schillen klemmen we de tanden in de mond. Dit alles is ver van ergonomisch. Ook bij sporten en lopen biedt de beweging geen garantie voor een evenwichtige spanningsbalans.  We zien meer dan eens een verkrampte en verkorte nek bij de loper die zich met optrekken en armslag vooruit sleurt. Als de grond onder de voeten ver weg is  zijn overspanning en overinvestering schering en inslag.

In de eutoniepraktijk willen we tot een beter tonusevenwicht komen. Daarom richten we de aandacht in de eerste plaats op onze raakvlakken. Bewustwording van de raakvlakken is van fundamenteel belang om de grond als draagvlak te kunnen ervaren, de effecten op de eigen weefsels te kunnen registreren  en de vruchten hiervan in het dagelijkse leven te kunnen plukken. Het spreekt vanzelf dat het liggend oefenen de meeste kansen schept om de directe wisselwerking tussen lichaam en ondergrond te ontdekken. Het is dan ook de bedoeling om tijdens de  oefenmomenten deze wisselwerking tussen lichaam en raakvlak steeds meer bewust waar te nemen en te bespelen. Het is het besef van dit ingenieus samenspel dat na verloop van tijd zal toelaten om de verticale houding, zitten en staan, tillen en dragen, met steeds minder moeite  aan te gaan. Hoe sneller we aanvoelen wanneer we ons aan het steunvlak  onttrekken, hoe minder snel we weer vervallen in een onnodige belasting van bepaalde lichaamsgebieden.

Door haar methodiek ontwikkelt de eutonie een globalere lichaamsperceptie, het vermogen om spanning af te bouwen en met pijn om te gaan en sneller te recupereren. Zij stimuleert tenslotte een steeds opnieuw stilstaan, waardoor telkens de keuzemogelijkheid tot bijsturen wordt gecreëerd.  Door een alerte en soepele omgang met de dagelijkse realiteit draagt de eutonie bij tot een groter welbevinden en meer zelfzorg in het persoonlijk leven en in het sociaal engagement.